Karar verdim odamdan çıkmayacağım. Benim kararlı olduğumu görmeleri için bu gerekiyorsa yapacağım. Ne zaman ki beni karşılarına alır, güzelce konuşurlar bende o zaman eskisi gibi davranırım onlara. Bu kadar rahat davranıyor olmam onların kararlı olduğumu görmelerine engel oluyor sanırım. İnsan ailesine rest çekmemeli. Onları tamir edilemeyecek kadar üzmemeli. Ama ailede çocuğuna aynı şekilde davranmalı, öyle değil mi? İki taraf birbirini muhattap alıp, karşılıklı bir meseleyi konuşmazsa nasıl olur? Bunu aklım alıyor. Herkese normal gelse de bana normal gelmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder