Bloğu açtığımda ilk yazdığım yazı İstanbul'u henüz görmediğim ve oraya gidip yaşamak istediğime dair olmuş. Gittim ben İstanbul'a. Yaklaşık yıl orda yaşadım, orda okudum, orda çevre edindim. Daha da kalmak ister, daha da çok tadını çıkarmak isterdim. Çok güzel bir yer, her şey var orda, maddi ve manevi her şeye ulaşılabilecek, yargısızca, insanın içinden geldiği gibi yaşayabileceği, bana sevmeyi, sevilmeyi, kendini sorgulamayı, hayatta yepyeni kararlar almayı, değişimi gösteren ve öğreten şehir. Canım İstanbul. Döndükten sonra anladım tadını çıkaracağım, keşfedeceğim daha çok yeri varmış ama bana buna rağmen de doyumsuz bir 5 yıl yaşatmış. Canım İstanbul'um 💓
Her insanın gidip görmesini, boğazının, sokaklarının, parklarının ve hatta insanlarının farkına varıp, bu keşfi yaşamasını çok isterim.
Fakülteden çıkıp Kapalı Çarşı'ya geçmek (tabi Sahaflar Çarşısı üzerinden) ve ordan dükkan vitrinlerini izleye izleye ve binlerce farklı dili duyarak (o zamanlar korona yoktu, her yer turistti anlayacağınız) Mahmutpaşa Kapısı'na varmak, ordan Mısır Çarşısına inmek ve vapurlara doğru gitmek. Çok severdim bu yolu. Kimi zaman Kapalı Çarşı rotasından değil, Divan Yolu üzerinden Eminönü'ne inerdim, Sultanahmet, Gülhane, Sirkeci ve Eminönü rotası oluyor bu da. Çok zevk verirdi bu yollar bana, hayatın içinde olduğumu ve yaşadığımı, doyasıya nefes aldığımı hissederdim.
Yazacak, anlatacak ne çok şey var, hafızamda binlerce anı canlandı. Daha sonra gelip, daha çok şey yazayım bu yazıya. Şansı olan İstanbul çok da değişmeden gitsin, gezsin, keşfetsin derim :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder