Yaşamak

yaşarken başımıza onlarca olay geliyor. olaylara takılıp kaldığımızda ilerleyemiyoruz.

benim hayatta en istemediğim şey diken üstünde  yaşamaktır.yani sürekli bir korkuyla, bir telaşla yaşamak istemem. o yüzden kabullerimi ve  bakış açımı buna göre oluşturmaya çalışacağım.

mesela hayatta az para kazanma korkusuyla yahutta hiç para kazanamama korkusuyla yaşamak istemiyorum. lüks bir hayattansa, kendi yağında kavrulan ama mutlu olunan bir hayata sahip olmak istiyorum. makam ve mevki hırsında olmak istemiyorum. sevdiklerimin ve sevenlerimin gönlünde taht kurmuş olmak istiyorum. içimde beni kemiren bir kurt olmasın. aman nasıl yaşarım? aman ne yaparım? diyerek ömür tüketmeyeyim. 

evimde eski eşyalar var diye utanmayayım mesela.

fazla kıyafetim yok diye dertlenmeyeyim.

renk renk çantalarım, ayakkabılarım yok diye hırslanmayayım.

son moda dekorlarla ve en marka eşyalarla dolu bir evdense mütevazi ve derli toplu bir evim olsun.

her kumaştan, her modelden elbiselere sahip olmaktansa elindekilerle yetinebilen, temiz ve düzgün birisi olayım.

tonlarca aksesuardansa doğayı fark edebileceğim gözlerim, böcekleri, martıları duyabileceğim kulaklarım, gülümseyen bir yüzüm, kocaman bir kalbim olsun.

ve en önemlisi istiyorum ki insanlarda benden bunu beklesin. beni diken üstünde bırakabilecek şeyleri istemesinler benden. beni birazcıkta bana bıraksınlar. olmaz mı? olur. inşallah olur. biz kendimizi bilelim ve ona göre davranalım da Mevla görelim neyler, neylerse güzel eyler. :)